Dayıcan Napolyon
دایی جان ناپلئون
Iraj Pezeshkzad →1940’ların Tahran’ında geniş bir aile çevresinin aşk, kıskançlık, statü ve komplo takıntılarını izleyen roman; aile mikrokozmosunu toplumsal hicve dönüştürür.
Dayıcan Napolyon, Tahran’ı büyük siyasal anlatılarla değil, bir aile bahçesindeki ilişkiler ve paranoya üzerinden kurduğu için şehir cluster’ına özgün bir mizah katmanı ekliyor. Küçük güç oyunları ile geniş komplo düşüncesi aynı anlatı içinde birbirini besliyor.
Dayıcan Napolyon çevresindeki yollar
Kitaptan yazara, yazardan temaya; aynı düşüncenin Edebi Zihin arşivindeki diğer duraklarına geç.
Toplumsal Hiciv
Toplumsal hiciv, toplumun alışkanlıklarını, güç ilişkilerini, ikiyüzlülüklerini ve kurumlarını mizah, ironi ya da sert bir eleştiriyle görünür kılar. Bu tema altında edebiyatın topluma tuttuğu rahatsız edici aynanın izini sürüyoruz.
İktidar
İktidar, edebiyatta yalnızca devlet ya da otorite değildir; kimin gerçeği tanımladığı, kimin konuşabildiği, kimin korktuğu ve insanın kendi iç dünyasına kadar hangi güçlerin sızabildiği sorusudur.
İran
Farsça edebiyatın klasik mirasından 20. yüzyıl modernizmine uzanan, gelenek ile modernliğin sürekli yeniden karşılaştığı güçlü edebiyat coğrafyası.
Tahran
Elburz Dağları’nın eteğinde büyüyen, modern İran edebiyatının yabancılaşma, şehirleşme, gündelik hayat ve toplumsal dönüşüm tartışmalarına güçlü bir zemin sağlayan metropol.